MAHREÇLER 1.MAHRECİN TARİFİ Mahrec (اَلْمَخْرَجُ) sözlükte, çıkış yeri anlamında kullanılmaktadır. Tecvid ilminde, harfin çıktığı yere mahreç denir. Mahreclerin sayısı üzerinde ihtilaf edilmiştir. Ferra (207/822) ve İbn Keysan (299/912) gibi bazı alimler 14; Sibeveyh (180/796), Ebu Amr ed-Dani (444/1053) ve Ca’beri (732/1332) gibi bazı alimler 16; Halil b. Ahmed (170/786) ve İbnü’l-Cezeri (833/1429) gibi bazı alimler de 17 olduğunu söylemişlerdir. Mahreclerdeki sayı farklılığı, kimi bilginlerin cevf’i mahreç bölgesi olarak görmemelerinden ve (ن – ل – ر) harfleri için tek mahreç kabul etmelerinden kaynaklanmaktadır. 2. MAHRECİN KISIMLARI 2.1- MAHREC-İ MUHAKKAK: Harfin sesi, mahreç bölgelerinden birisine temas ederek çıkıyorsa bu yere, mahreç-i muhakkak denir. Hece harfleri n in tamamının mahreci böyledir. 2.2- MAHREC-İ MUKADDER: Harfin sesi, belirli bir ...
"İLAHİYATIN TÜM ALANLARINA DAİR NOTLAR İLE DERİNLEŞEN BİR İLİM YOLCULUĞU..."